Zo voelt ook mijn hart en mn gevoel op het moment terwijl ik zit op een muurtje bij de Miradoura do Parque Eduardo VII. Nu ik al een tijdje zit te kampen met het gevoel dat ik niet alles kan krijgen wat ik wil en dat winnen eigenlijk alleen kan door verlies te maken. Winnen wat je fysiek aan kan raken is zien wat je wint. Geestelijk winnen voelt zo erg als verliezen en je winst uit jezelf moet komen. De beloning voelt hetzelfde maar de werkwijze van handelen is totaal verschillend.
Hoewel ik door moet zetten omdat ik nog lang niet klaar ben met mijn tijd hier in Lissabon wordt mijn doelstelling steeds zwaarder te bereiken. Ik weet wat mijn gevoel mij als advies geeft, gebruik het als je powerdrive. Het vertelt me dat het verlies slechts een heuvel is en dat het verlies nooit zwaarder is dan je eigen mentale grens. Op dit moment voelt t alsof mijn grens zo erg naar beneden word getrokken. Mijn geduld word ingekort, mijn adviezen worden steeds slapper, me lichaam brokkelt af en onzekerheid groeit met de seconde.
Ik weet dat het praten helpt maar het duwt me juist dieper in het putje. Ik hou mijn handen dan ook zwaar op mn borst en probeer het op dit moment een plekje te geven. Ik wil het niet vergeten, ik wil het niet verdoezelen maar gewoon accepteren. Enigste wat ik nodig heb is tijd en afleiding zodat ik mijn weg weer kan vinden. Ze zeggen vaak dat verlies komt bij een grote winst, hier ben ik deels mee eens. Een negatieve periode creeert juist ruimte voor een positieve doelstelling en elk positieve doelstelling, maakt niet uit hoe klein of groot, ze hebben allemaal een betrekking op je persoonlijk groei.
Dus als je ooit, ooit net als mij en zoveel anderen een keer in een put zit met zoveel man om je heen, maar niemand om daadwerkelijk vanuit je hart te bereiken. Onthou dan altijd goed dat verlies een bijdrage is aan je persoonlijke groei, die uiteindelijk zal leiden naar overwinning!
